Het Oudhollandse hoekje

Liedjes en versjes uit Oma`s tijd

Twee oogen zoo blauw

Als de lente de boomen en struiken
Weer met geuren en kleuren bestrooit,
Dan begint ook het hart te ontluiken
Want de liefde veranderd toch nooit!
Elke jongen kiest zich dan een meisje,
En hij fluistert haar zachtjes in 't oor,
Het sinds eeuwen geliefkoosde wijsje,
En dat vindt in haar hartje gehoor:

Twee oogen zoo blauw!
Zoo innig en trouw
Al mijn geluk zijn die kijkers van jou
Twee oogen zoo blauw

Heeft hij haar tot zijn vrouwtje gekozen
Blij het oog op de toekomst gericht!
Gaat hun pad ook niet altijd op rozen.
Iets toch maakt dat hun levensstrijd licht:
Want bij vreugde en leed hen beschoren
Verschijnt dra, wat voor immer hen bindt
Als de eersteling hen wordt geboren ...
Moeder zingt, bij de wieg van haar kind:

Twee oogen zoo blauw!
Zoo innig en trouw
Al mijn geluk zijn die kijkers van jou
Twee oogen zoo blauw

Als de grijsaard vermoeid en versleten,
Niets in 't leven van waarde meer acht,
Als door allen verlaten, vergeten,
Hij alleen op het einde maar wacht,
Is hem toch de herinn'ring gebleven.
Die hem koestert in het eenzame uur
't Is zijn laatste sprank warmte in 't leven
En hij neurt, bij het knappende vuur:

Twee oogen zoo blauw!
Zoo innig en trouw
Al mijn geluk zijn die kijkers van jou
Twee oogen zoo blauw